Dorobek naukowy Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się głównie wokół problematyki nadodrzańskiej i świadomości historycznej, zwłaszcza okresu oświecenia. Zajmował się także historią regionalną. Często udawało mu się łączyć oba te kierunki badań. Wypromował pięciu doktorów: Małgorzatę Konopnicką-Szatarską, Tadeusza Dzwonkowskiego, Bogumiłę Burdę, Wojciecha Strzyżewskiego i Tomasza Jaworskiego. Do jego najważniejszych publikacji należąDane na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie.: Dzieje Ziemi Kłodzkiej w wiekach średnich, Wrocław 1977. Obraz dziejów ojczystych w świadomości historycznej w Polsce doby Oświecenia, Poznań 1979. Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Zielonej Górze 1971–1981, Zielona Góra 1983. Od Długosza do Parczewskiego. Z dziejów myśli o polskich ziemiach zachodnich, Zielona Góra 1985. Ziemie nadodrzańskie w myśli historyczno-politycznej polskiego Oświecenia, Warszawa–Poznań 1988. Nauczanie historii dziś: zaszłości i oczekiwania Zielona Góra 1992. Wojna trzydziestoletnia (1618–1648) na ziemiach nadodrzańskich, Zielona Góra 1993. Źródła i materiały do dziejów Środkowego Nadodrza. Wybór, Zielona Góra 1996. Polska – Saksonia w czasach Unii (1697–1763).