W latach 1914–1916, jako legionista Józefa Piłsudskiego, brał udział w walce o niepodległość Polski – był jednym z tych, którzy 6 sierpnia 1914 pod wodzą Marszałka wyruszyli z krakowskich Oleandrów. 18 sierpnia został adiutantem I batalionu. 9 października został mianowany podporucznikiem. 1 listopada został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta 3. kompanii, a następnie komendanta plutonu w 4. kompanii VI batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. 18 listopada 1914 został ciężko ranny w nogę w bitwie pod Krzywopłotami. Służył w 5 pułku piechoty. Do Łodzi powrócił w 1916 jako oficer Legionów Polskich. Od 1917 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Łodzi. W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców. Za postawę wykazaną podczas walk w czasie I wojny światowej, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.