Polska jest widziana w powieści z perspektywy cesarskiego i papieskiego Rzymu, podbitej przez Arabów Hiszpanii, Francji, Niemiec, Bizancjum. Ważą się losy europejskiego średniowiecza, a pisarz obserwuje pasjonujący splot sił, w którym Germanie zdobywają hegemonię nad zachodnią Europą, utraconą kilka stuleci wcześniej przez cesarstwo rzymskie. Przy czym Parnickiego najbardziej intryguje, możliwa, ale niespełniona ewentualność spełnienia tej roli przez Słowian. Zainteresowanie możliwościami, które zaistniały w dziejach, raczej niż ich realizacją, będzie narastać w twórczości Parnickiego z upływem lat, stając się jednym z głównych rysów rozumienia przez niego historii, jako procesu ciągle otwartego.
Główny bohater Na głównego bohatera wybrał autor Arona, ubogiego mnicha z Irlandii, który dzięki swoim zdolnościom zostaje ulubieńcem i sekretarzem papieża Sylwestra, potem doradcą niemieckiej księżniczki Rychezy, synowej Chrobrego i wreszcie opatem tynieckim. Centrum narracji stanowi jego świadomość. Z tej perspektywy ogląda czytelnik możnych tego świata, mocnych ludzi na miarę Aecjusza jak Chrobry czy Jan Krescencjusz, mężni wodzowie, potężni władcy kochani przez piękne i mądre, niepospolite kobiety. Chrobry, który na płaszczyźnie historiozoficznej odgrywa kluczową rolę, w planie powieściowym już takiego znaczenia nie ma.