Po zakończeniu wojny był dowódcą dywizjonu i samodzielnego dywizjonu wojsk OGPU. W 1927 roku ukończył kurs doskonalący dowódców „Wystrzał”, a następnie został komendantem szkoły młodszych dowódców OGPU. W 1929 roku został szefem sztabu samodzielnego dywizjonu przy kolegium OGPU. W 1933 roku ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, a po jej ukończeniu został wykładowcą cyklu wojskowego, a w 1934 roku szefem sztabu Wyższej Szkoły Wojsk Pogranicza NKWD.
W 1935 roku został starszym inspektorem wydziału wyszkolenia bojowego wojsk pogranicznych i bezpieczeństwa wewnętrznego Zarządu Głównego NKWD, następnie szefem sztabu wydziału wyszkolenia bojowego wojsk pogranicznych i bezpieczeństwa wewnętrznego NKWD Białoruskiej SRR. W 1938 roku starszy inspektor i szef wydziału wyszkolenia bojowego Zarządu Głównego NKWD Białoruskiej SRR. Brał udział w agresji ZSRR na Polskę jako dowódca wojsk pogranicznych i oddziałów NKWD Białoruskiej SRR.