Po ataku Niemiec na ZSRR został przeniesiony z wojsk NKWD do Armii Czerwonej i lipcu 1941 roku został dowódcą Frontu Armii Rezerwowych, tworzonego z jednostek NKWD i rezerwowych z zadaniem obrony na linii Stara Russa-Ostaszków-Istomin-Jelnia-Briańsk. Po rozwiązaniu frontu został zastępcą dowódcy nowo utworzonego Frontu Rezerwowego. W sierpniu został zastępcą dowódcy 5 Armii, a następnie dowódcą 39 Armii Frontu Kalinińskiego, którą dowodził w czasie operacji kalinińskiej. W związku z błędami w przygotowaniu i dowodzeniu armią w czasie operacji został pozbawiony stanowiska i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 39 Armii.
W lipcu 1942 roku dowodził oddziałami 39 Armii, które znalazły się w okrążeniu na północny zachód od Wiaźmy. W czasie przebijania się przez linię frontu został ciężko ranny. W wyniku tych ran zmarł w szpitalu w Kalininie.
Pochowany został w zbiorowej mogile na placu Lenina w Kalininie.
Awanse kombrig generał porucznik (od 4 czerwca 1940)
Odznaczenia Order Lenina (pośmiertnie) Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonej Gwiazdy
Bibliografia