Park Narodowy Pirenejów (fr. Parc national des Pyrénées) – park narodowy położony w południowej Francji, w Pirenejach, przy granicy z Hiszpanią, gdzie sąsiaduje z parkiem narodowym Ordesa y Monte Perdido. Strefa centralna parku obejmuje 457 km², strefa zewnętrzna 2063 km². Zajmuje górzysty region, z kulminacją francuskiej części Pirenejów – Vignemale.
Historia Początkiem formalnej ochrony Pirenejów Wysokich było utworzenie w 1935 r. rezerwatu przyrody Néouvielle. Park narodowy powołano 23 marca 1967Nie licząc parków w koloniach i powołanego w 1913, jednak nie przywróconego po wojnie Parku Narodowego Bérarde. w celu ochrony jednego z ostatnich obszarów bytowania niedźwiedzia brunatnego w tej części Europy. W 1997 r. część parku, wraz z istniejącym po drugiej stronie granicy od 1918 r. hiszpańskim parkiem narodowym Ordesa y Monte Perdido został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Geografia Park Narodowy Pirenejów rozciąga się wzdłuż 100 km granicy z Hiszpanią, chroniąc sześć dolin górskich leżących w granicach departamentów Pireneje Atlantyckie (Nowa Akwitania) i Pireneje Wysokie (Oksytania).