Oczarowanie Merlina (ang. The Beguiling of Merlin) – obraz olejny prerafaelity Edwarda Burne-Jonesa namalowany w latach 1872-76, obecnie eksponowany w Lady Lever Art Gallery w Port Sunlight.
Obraz zamówił kolekcjoner dzieł sztuki Frederick Richards Leyland pod koniec lat 60. XIX wieku. Artysta pracował nad dziełem prawdopodobnie od 1872, w następnym roku w liście do zleceniodawcy tłumaczył się z opóźnień słabą jakością materiałów malarskich. Obraz został ukończony i opatrzony sygnaturą w 1874, jednak był nadal modyfikowany i wystawiono go po raz pierwszy dopiero w 1877 w londyńskiej Grosvenor Gallery. W 1918 płótno zakupił lord Leverhulme i od tego czasu znajduje się w zbiorach Lady Lever Art Gallery.
Opis obrazu Edward Burne-Jones wykorzystał motyw znany z legend arturiańskich o Merlinie i czarodziejce Nimue, znanej też jako Viviane, Elaine, Niniane, Nivian, Nyneve, Evienne lub Pani Jeziora. Artysta oparł się prawdopodobnie o tekst romansu Thomasa Malory`ego Śmierć Artura z 1484 roku będącego kompilacją średniowiecznej literatury arturiańskiej. Potężny czarnoksiężnik Merlin zakochał się w pięknej wróżce Nimue. Dziewczyna bezwzględnie wykorzystała Merlina do przejęcia tajemnic magii i uwięziła go feerycznym więzieniu.