Artysta ukazał zwiewną postać kobiety podczas czytania zaklęć, jej głowę owijają węże symbolizujące zdradę i podstęp. Bezwładny Merlin został uwięziony w gałęziach kwitnącego głogu. Dzieło Burne-Jonesa jest jednym z najlepszych przykładów dekoracyjnego stylu z jego dojrzałego okresu twórczości.
Odbiór i interpretacje Oczarowanie Merlina wystawione w Grosvenor Gallery obok siedmiu innych prac zostało ciepło przyjęte przez krytykę, jego wielbicielem był między innymi pisarz Oscar Wilde, który uznał, że jest pełne magii. Obraz odbierany jako alegoria miłości, zauroczenia, uwięzienia i zdrady był w rzeczywistości aluzją do osobistych przeżyć twórcy. Burne-Jones uwikłał się w romans z pozującą do postaci Nimue artystką greckiego pochodzenia Marią Zambaco. Związek trwał od 1866 do 1872 i spowodował skandal, ostatecznie został przerwany przez Marię, która zagroziła, że popełni samobójstwo.
Przypisy
Bibliografia
Prerafaelici w serii Wielcy malarze, nr 28, s. 30, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obrazy w Lady Lever Art Gallery w Liverpoolu Kategoria:Obrazy Edwarda Burne-Jonesa