Podczas studiów na UW działał w tajnej organizacji „Spójnia”, zbliżonej do PPS.
W Odessie współpracował ze studencką grupą PPS-Frakcji Rewolucyjnej oraz legalnego „Domu Polskiego”.
W 1909 roku zamieszkał w Winnicy i rozpoczął pracę początkowo jako pomocnik adwokata, a następnie adwokat.
Po rewolucji lutowej w 1917 roku został wybrany do Rady Miejskiej Winnicy i rozpoczął tworzenie Podolskiej Organizacji Demokratycznej. Wszedł również w skład władz Gminy Polskiej w Winnicy. W lutym 1918 roku – po zajęciu Winnicy przez wojska sowieckie – współorganizował pobyt w tym mieście Tadeusza Hołówki, emisariusza POW i PPS. W grudniu 1918 roku przygotował ze współpracownikami stanowisko polskich środowisk demokratyczno-socjalistycznych wobec Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Po ponownym wejściu wojsk sowieckich do Winnicy, działający w PPS Staniewicz został oskarżony o współpracę z bolszewikami, jednak został oczyszczony z zarzutów, 1 stycznia 1920 roku uciekł jednak z Winnicy do Łucka, gdzie podjął pracę adwokata.