Został wybrany (w marcu 1920 roku) skarbnikiem Konsultacji Adwokatów Przysięgłych przy Sądzie Okręgowym w Łucku, wkrótce jednak i stamtąd musiał wyjeżdżać z powodu zbliżających się wojsk sowieckich.

Dwudziestolecie międzywojenne W 1921 powrócił do Łucka, gdzie ponownie został oskarżony o działanie na niekorzyść społeczności polskiej na Ukrainie, przynależność do partii komunistycznej i sprzyjanie Petlurze. Został ponownie oczyszczony z zarzutów.

W 1922 roku został prezesem Wojewódzkiego Zarządu Związku Strzeleckiego (był nim do 1939 roku), był jednym z przywódców Wołyńskiego Zrzeszenia Demokratycznego, prezesem komitetu redakcyjnego „Przeglądu Wołyńskiego” (do 1932 roku). Działał również w Radzie Powiatowej oraz Wojewódzkim Komitecie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, Komitecie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (w którym był prezesem komisji agitacyjnej), w Radzie Adwokackiej.

W 1926 roku poparł przewrót majowy.

W latach 1926–1927 był prezesem Rady Miejskiej Łucka, 10 lipca 1927 roku został wybrany wiceprezesem Rady Nadzorczej Wołyńskiego Związku Młodzieży Wiejskiej (był nim do 1930 roku).