W 1927 roku (i ponownie w 1934) został wybrany radnym miejskim ze wspólnej listy polskiej.
W latach 1928–1929 był delegatem do Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie.
W październiku 1930 roku współtworzył Komitet Porozumiewawczy Polskich Organizacji Społecznych na Wołyniu. Został zastępcą prezesa tego komitetu.
Z ramienia Wołyńskiego Zjednoczonego Obywatelskiego Komitetu Wyborczego został wybrany w listopadzie 1930 roku senatorem z województwa wołyńskiego. Wszedł w skład Wołyńskiej reprezentacji parlamentarnej BBWR. W Senacie pracował w komisjach: spraw wojskowych i prawniczej.
W 1933 roku został wybrany zastępcą prezesa Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Lublinie.
We wrześniu 1935 roku został ponownie wybrany senatorem, również z województwa wołyńskiego. Pracował w komisjach: administracyjnej i prawniczej (był jej sekretarzem).
W maju 1936 roku został wybrany do Prezydium Zjednoczenia Polskiej Myśli Państwowej.