Normatywnym antyprojektem bezpieczeństwa jest nie-bezpieczeństwo (zagrożenie).
Podejście podmiotowe:
Bezpieczeństwo to stan podmiotu, jego potencjał i możliwości adekwatnego reagowania na zagrożenia, zagadnienie ochrony podmiotu przed zagrożeniami. Bezpieczeństwo podmiotu zagrożonego jest odpowiedzią na pytanie: bezpieczeństwo kogo, czego? lub inaczej: ochrona kogo, czego?
Ze względu na rodzaj zagrożonych podmiotów można rozróżnić:
Bezpieczeństwo (ochrona) jednostki lub grupy ludzi (małej grupy, społeczeństwa, ludzkości)
Bezpieczeństwo (ochrona) natury (przyrody, zwierząt, roślin itp.)
Bezpieczeństwo (ochrona) rzeczy (budynku, mostu itp.)
Bezpieczeństwo (ochrona) pieniędzy (kasy, finansów itp.)
Bezpieczeństwo (ochrona) informacji (danych, korespondencji, listu itp.)
Podejście przedmiotowe:
Bezpieczeństwo jest funkcją wielu różnorodnych czynników konstruktywnych albo destrukcyjnych.