Szczegółowe opracowanie na temat owego obozu sporządził rabin Szymon Huberband, jednak dokument ten prawdopodobnie zaginął podczas wojny.
W czwartej mogile spoczywały zwłoki 61 osób (w tym 8 kobiet). Według informacji uzyskanych od miejscowej ludności należały one do osób rozstrzelanych „w okresie likwidacji getta warszawskiego”. Nie wiadomo jednak, czy świadkowie mieli na myśli okres wielkich deportacji z getta warszawskiego do Treblinki (lato 1942), czy też może powstanie w getcie warszawskim (wiosna 1943). Grób był podmywany przez wody zaskórne, przez co ciała zamordowanych znajdowały się w stanie daleko posuniętego rozkładu. Na podstawie odnalezionych przy zwłokach dokumentów udało się jednak rozpoznać 10 ofiar. Wszyscy zamordowani byli narodowości żydowskiej.
Po wojnie W dniach 16–22 maja 1947 roku pracownicy Polskiego Czerwonego Krzyża prowadzili prace ekshumacyjne w okolicach Lasek. Staraniem warszawskiej gminy żydowskiej cześć odnalezionych wówczas ciał pogrzebano na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie. Szczątki 115 ofiar pochowano natomiast na cmentarzu w Palmirach, gdzie obecnie spoczywają wraz z ciałami ponad 2 tys.