Minimalna masa skrzyni biegów wynosiła 59 kilogramów.
Nadwozie i zawieszenie Arrows wyprodukował nadwozie typu monocoque z włókna węglowego o strukturze plastra miodu i materiałów kompozytowych. Zarówno na przednie, jak i tylne zawieszenie składały się podwójne wahacze i popychacze, poruszane systemem potrójnych amortyzatorów.
W samochodzie używane były opony japońskiej firmy Bridgestone oraz felgi BBS o średnicy 13 cali. Opony Bridgestone zostały użyte po raz pierwszy w Formule 1 podczas Grand Prix Japonii 1976 w samochodzie Tyrrell 007, prowadzonym przez Kazuyoshiego Hoshino. W następnej edycji, Hoshino wraz z Noritake Takaharą używają opon Bridgestone, tym razem korzystając z samochodu Kojima. Od 1989 roku, japońska firma testowała opony przeznaczone do Formuły 1. Pierwszymi kierowcami testującymi opony byli Paolo Barilla i Christian Danner, jeżdżąc zmodyfikowanym samochodem Formuły 3000, wyprodukowanym przez Reynard Motorsport. W 1990, firma zakupiła samochód Tyrrell, w którym zamontowano silnik Mugen, który prowadzili Volker Weidler i Johnny Herbert. Później używany był samochód Tyrrell 020, który prowadzili Aguri Suzuki, Mauro Martini i Heinz-Harald Frentzen. Do 1994 roku kierowcy przejechali w sumie 21 tysięcy kilometrów.