R. F. Mehl był nadal sceptyczny wobec opublikowanych wyników. Do jego zespołu dołączył młody asystent daSilva z Brazylii. Oboje postanowili obalić tezy zaproponowane przez Kirkendalla. Rozpoczęli szereg doświadczeń mających na celu określenie wielkości dyfuzji wzajemnej pomiędzy wieloma składnikami różnych stopów metalicznych. Ku wielkiemu zdziwieniu Mehla otrzymane przez niego wyniki potwierdziły tezy Kirkendalla.
Zmiana ścieżki życia Przez wiele lat uważano, że Kirkendall zrezygnował z pracy naukowca ze względu na silny opór z jakim spotkały się jego publikacje. Prawdziwym powodem zmiany była sytuacja ekonomiczna doktora. Przyjął on lepiej płatną propozycję zostania sekretarzem w American Institute of Mining and Metallurgical Engineers (AIME) w Nowym Jorku. Piastował to stanowisko od roku 1947, aż do 1965. Od 1966 roku do 1979 zasiadał w zarządzie American Iron and Steel Institute jako wiceprezes.