W 1894 do Łomnickiego Stawu doprowadzono znakowany na zielono szlak turystyczny z Tatrzańskiej Łomnicy, a w roku 1932 Magistralę Tatrzańską. W tym roku obiekt został przejęty przez Klub Czechosłowackich Turystów. Pierwszym gospodarzem z ramienia tej organizacji był Michal Tomčík z żoną Zuzką Rúfusovą. Jako chatar dokonał dalszej znacznej rozbudowy schroniska w taki sposób, że od 1935 roku stanowi ono jedynie przybudówkę dawnej koleby. Po osiągnięciu pełnej funkcjonalności w schonisku nocleg na łóżkach mogło znaleźć 14 osób, zaś w jadalni znalazły się trzy stoły i trzy ławy. Położony w głębi dawny schron został mieszkaniem gospodarza i kuchnią. Jeszcze jesienią 1935 roku przed wejściem Tomčík wybudował werandę o wymiarach 2 × 2 m spełniającą formę wiatrołapu.
Umowa dzierżawy Tomčíka została podpisana na sześć lat i w tym czasie miał on zwrócić KČST środki, jakie Klub wygospodarował na zakup meteriałów do rozbudowy. Mimo wyrobienia sobie wśród turystów dobrej renomy, frekwencja w schronisku nie pozwoliła na zwrot zadłużenia, szczególnie po wybuchu II wojny światowej, kiedy majątek KČST został przejęty przez Klub Słowackich Turystów i Narciarzy. Ostatecznie Tomčíkowie opuścili obiekt w 1945 roku