Wykazano jednak, że poziomy estrogenu są powiązane z modulacją bólu w stawie skroniowo-żuchwowym oraz w całym obszarze orofacjalnym.
Prognoza wystąpienia ZCURNŻ w 2050, 2075 oraz 2100 Do roku 2050 przewiduje się, że globalna częstość występowania zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego osiągnie 44%, co według szacunków odpowiada około 4 252 160 000 osób. Do roku 2030 ZCURNŻ może dotyczyć 39% populacji. Prognozy na rok 2075 wskazują na wzrost globalnej częstości występowania ZCURNŻ do 47%, a do roku 2100 nawet do 49% światowej populacji. Urbanizacja wpływa na częstość występowania ZCURNŻ w sposób zależny od regionu: w Azji zaobserwowano istotny spadek, natomiast w obu Amerykach i Europie związek ten był znikomy. Na poziomie globalnym brak jednoznacznego wpływu urbanizacji na częstość występowania ZCURNŻ sugeruje istotną rolę czynników środowiskowych i kulturowych.
Narzędzia diagnostyczne RDC/TMD i DC/TMD RDC/TMD (Research Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders) oraz jego zaktualizowana wersja DC/TMD (Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders) to standaryzowane systemy służące do diagnostyki zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego.