Opis Proch czarny Rok wynalezienia ok. 800 Energia wybuchu 2,8 MJ/kg Zdolność krusząca 30 cm³ Pb na 10 g Maksimum ciśnienia deflagracji brak danych Prędkość deflagracji 0,4 km/s Gęstość odpowiadająca Vdef 1,1 g/cm³ Temperatura deflagracji brak danych Wrażliwość na uderzenie średnia Objętość produktów gazowych 280 dm³/kg Temperatura podczas wybuchu 2200 °C
Proch czarny składa się ze zmielonych składników, a ich zawartość wagowa wynosi (w nawiasach szersze zakresy): 74% (65–75%) azotanu potasu (saletry potasowej), 15,6% (15–20%) węgla drzewnego, 10,4% (10–15%) siarki. Wg innego źródła optymalne proporcje prochu to: 74,64% saletry, 13,51% węgla drzewnego i 11,85% siarki. Obecnie w pirotechnice stosuje się 75% azotanu potasu, 15% węgla drzewnego z lekkiego drewna i 10% siarki.
Ze względu na niejednolitość składu, równanie reakcji spalania prochu jest zmienne, tym bardziej, że różna jest zawartość węgla pierwiastkowego i zanieczyszczeń w węglu drzewnym. W 1876 Marcellin Pierre Berthelot sformułował je następująco: