28–29).), sieci siłowa, gazowa, świetlna i sprężonego powietrza były zrujnowane, zakłady pozbawione były ogrodzeń, a przez to narażone na szabrownictwoZ. Wojciechowski, op. cit., s. 14–15..
Zbigniew Tempski wspomina o potyczce straży fabrycznej z bliżej nieokreśloną bandą, do jakiej miało dojść 18 listopada 1945 r., wskutek której dwóch strażników zostało ciężko rannychZ. Tempski, op. cit., s. 22–23 – trzeba mieć jednak na uwadze, iż pisze to Tempski w 1960 r. w pracy o silnym zabarwieniu ideologicznym, gdzie nazywa ową grupę sabotażystami i dezorganizatorami, co wpisuje się w klasyczną propagandę komunistyczną; bardzo prawdopodobnie była to zwykła grupa przestępcza trudniąca się szabrem.. Proces odgruzowywania i reaktywacji zakładów postępował z trudemZbigniew Tempski podaje, iż w tym procesie miano wywieźć z terenu zakładów 2000 wagonów gruzu i 640 złomu żelaznego (Ibidem, s. 22)., już jednak w styczniu 1946 r. Pafawag opuściło sto wagonów towarowych, niezbędnych dla powojennej odbudowy krajuZ. Wojciechowski, op. cit., s. 16.. Pafawag znalazł się pod kontrolą Zjednoczenia Przemysłu Taboru i Sprzętu KolejowegoZ. Tempski, op. cit., s. 19..