Według raportu rzeczoznawcy ministerialnego dra inż. Zygmunta Zbichorskiego w lipcu 1946 r. fabryka zatrudniała 3770 robotnikówZ. Wojciechowski, op. cit., s. 16.. Pracownicy Pafawagu odbudowali i zamieszkiwali budynki mieszkalne Grabiszynku, Nowego Dworu i Muchoboru, a z czasem także części LeśnicyZ. Tempski, op. cit., s. 28.. Produkowano naówczas węglarki typu 27W, powstałe na podstawie planów niemieckich wagonów 2-Ommu KlagenfurtR. Rusak, op. cit., s. 34.. Od maja 1946 r. zaczął się ukazywać dwutygodnik „PAFAWAG”Z. Wojciechowski, op. cit., s. 17., w którym umieszczano tzw. kolumny honoru zawierające pracowników wyróżniających się w pracyZ. Tempski, op. cit., s. 91.. Od września 1946 r. rozpoczęto produkcję polskiego projektu węglarek typu 29WR. Rusak, op. cit., s. 34. (10-tysięczna węglarka opuściła zakłady 28 lutego 1948 r.Ibidem, s. 36.), od marca 1946 r. – tendrów parowozowych typu 32D47Ibidem., od 1948 r. – prototypowe wagony pasażerskie, których seryjna produkcja jako typ 56W rozpoczęła się w 1950 r.Ibidem, s. 36–37. Wagon ten był prezentowany na Wystawie Ziem Odzyskanych w 1948 r.Z. Tempski, op. cit., s. 52. Wojciechowski podaje następujące liczby zatrudnionych w Pafawagu: 1947 – 4976, 1949 – 5422, 1957 – 6200Z. Wojciechowski, op. cit., s. 19..