Pełniła ona także rolę inspirującą, zachęcając innych do podejmowania podobnych inicjatyw edytorskich. Np. Florian Buydecki, (1702–1765), bożogrobiec, historyk, pod wpływem Programma literarium zebrał dwa tomy dokumentów Notata varia ex variis documentis, manuscriptis, literis, instrumentis, epislolis Ordinis Canonicorum S. Sepulchri et de personis hujus Ordinis (korespondencja rękopiśmienna J.A. Załuskiego). Tradycje miłośników nauki czasów saskich podjęli w ostatnich dekadach XVIII oraz w XIX w. m.in. Jan Albertrandi, Tadeusz Czacki, Michał Hieronim Juszyński, Samuel Bogumił Linde, Adam Tadeusz Naruszewicz, Józef Maksymilian Ossoliński i liczni historycy, bibliografowie, fundatorzy bibliotek. Z idei Programma literarium wyrosła m.in. fundacja Ossolińskich i Bibliografia Polska Estreicherów.

Przypisy

Bibliografia