Wiktor Martynowski (ur. 17 października 1887 w Warszawie, zm. po 1938) – polski rolnik, działacz niepodległościowy i społeczny, poseł na Sejm IV kadencji (1935–1938) w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 17 października 1887 w Warszawie, w rodzinie Józefa.
Podczas I wojny światowej należał do POW, w czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego, następnie jako pracownik Wydziału Osadnictwa Żołnierskiego przy Gabinecie Ministra Spraw Wojskowych. Został formalnie przeniesiony do rezerwy i jako oficer rezerwy pozostawiony w służbie czynnej. Pełnił funkcję przedstawiciela MSWojsk. przy Okręgowym Urzędzie Ziemskim w Grodnie. Jego oddziałem macierzystym był 3 dywizjon taborów w Sokółce. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 101. lokatą w korpusie oficerów rezerwy taborowych. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodno i posiadał przydział do Kadry 3 dywizjonu taborów.
Po przejściu do rezerwy prowadził gospodarstwo rolne w osadzie Rokitno (w gminie Wiercieliszki, w powiecie grodzieńskim), które otrzymał w ramach osadnictwa wojskowegoWykaz osadników wojskowych Polskie Towarzystwo Genealogiczne. Biblioteka kresowa.