Podobnie jak inni hiszpańscy liberałowie Goya znalazł się w trudnej sytuacji w obliczu francuskiej inwazji. Początkowo wspierał ideały francuskiej rewolucji wierząc, że oświeceniowe idee uwolnią Hiszpanię od feudalizmu i zaszczepią w niej demokrację. Jednak kultura Goi i jego przynależność do kręgu oświeconych reformatorów zwróciły się przeciwko niemu. Napiętnowany jako afrancesado (sfrancuziały), podejrzany o zdradę, bezradnie obserwował upadek swojej ojczyzny i osobistych przekonań. Możliwe, że przeżywał kryzys tożsamości, co wraz z izolacją spowodowaną głuchotą wpłynęło na ostatnią fazę jego twórczości: gorzką, pesymistyczną i mroczną. Strach i niechęć do Ferdynanda VII przyczyniły się do jego odejścia z dworu i późniejszej emigracji do Francji.
Opis obrazu thumb|upright=1.6|Fragment Kolosa: panika ludzi i zwierząt uciekających przed olbrzymem Na kompozycję obrazu składają się trzy plany: pierwszy to ciemne niebo, na którego tle widać głowę olbrzyma, drugi to jaśniejsza środkowa część z błękitno-różowym niebem i chmurami spowijającymi jego korpus, a trzeci to znajdująca się w dole obrazu dolina z uciekającymi ludźmi. Chmury lub mgła stanowią przejście między fantastyczną a realistyczną częścią obrazu. Kompozycja ma wiele kierunków, co dodatkowo podkreśla przedstawiony chaos i panikę.