Prasa w Polsce po II wojnie światowej Po II wojnie światowej prasa w Polsce miała pełnić funkcję narzędzia, forsującego poglądy partii. Strategię stworzenia pism w pełni uzależnionych od władzy podzielono na kilka etapów. W latach 1947–1951, w ramach fazy pierwszej, zajęto się eliminacją konkurencji dla prasy, eliminując większość pism wychodzących wcześniej. Następnie stworzono system wydawania gazet partyjnych, oswajając czytelników z tym, jak będzie wyglądać nowa prasa (1948-1952). W fazie drugiej (lata 1953-1956) próbowano pokonać opór społeczny, a w trzeciej starano się naprawić straty dokonane w ramach poprzednich działań.
Przemiany prasy Ogólna prasa informacyjna przedstawia on-line dużą część swoich wydarzeń dziennych – konkurencja wymusza dostarczanie bardzo świeżych informacji i dyskusji. Czyniąc to, zachęca potencjalnych czytelników wersji papierowej, każe niekiedy płacić za dostęp do dokumentacji i całkiem otwarcie zyskuje dochody z reklamy w Internecie. Jednakże traci publiczność wydań papierowych, które wymagają bardzo wysokich kosztów dystrybucji.