W 1921 ukończył radziecką Akademię Wojskową i zajmował kolejno stanowiska: szefa sztabu 1 Tomskiej Syberyjskiej Dywizji Kawalerii, inspektora w Ludowym Komisariacie Spraw Wewnętrznych, szefa sztabu 9 Dońskiej Dywizji Piechoty, szefa oddziału mobilizacyjnego sztabu Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, zastępcy szefa sztabu Moskiewskiego Okręgu Wojskowego i jednocześnie komisarza sztabu, dowódcy i komisarza 14 Dywizji Piechoty.
W 1931 wysłano go do Niemiec na szkolenie, gdzie przebywał przez rok, mimo braku znajomości języka niemieckiego. Po powrocie z Niemiec ponownie pełnił funkcje wcześniejsze w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. W kwietniu 1932 został szefem sztabu Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W styczniu 1935 roku został skierowany do Samodzielnej Armii Dalekowschodniej na stanowisko szefa sztabu.
W 1936 wyjechał do Hiszpanii, gdzie pełnił funkcję doradcy wojskowego Szefa Sztabu Generalnego Republiki Hiszpańskiej w czasie wojny domowej. Po powrocie w czerwcu 1937 do Moskwy uniknął losu większości kombatantów i objął stanowisko zastępcy szefa Sztabu Generalnego Borysa Szaposznikowa.