Po zebraniu kapitału potrzebnego do sfinansowania nowej elektrowni cieplnej, w marcu 1908 roku rozpoczęto budowę obiektu, który miał dostarczać prąd do Lizbony i otaczającego ją regionu przez ponad cztery dekady.
Końcowy projekt techniczny został przygotowany przez inżyniera Luciena Neu'a, który wykorzystał całą przestrzeń użytkową umieszczając turbiny w centralnej części, a kotły po obu stronach. Projekt był wielokrotnie zmieniany, co znacznie przedłużyło czas trwania prac w stosunku do zakładanego początkowo. Firmą odpowiedzialną za powstające budynki była Vieillard & Touzet, która zatrudniła do tych prac około 50 osób.
W lecie 1909 roku, Central Tejo została oficjalnie otwarta, jednak do końca 1910 roku dokonano w niej wielu ważnych zmian m.in.: zainstalowano nowe turbogeneratory i powiększono kotłównię, co pociągnęło za sobą konieczność wybudowania nowego komina o wysokości 36 metrów, w formie odwróconego ściętego stożka.