thumb|Tablica upamiętniająca Piotra Kuncewicza przy ul. Zgoda 13 w Warszawie Piotr Kuncewicz (ur. 19 marca 1936 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 2007 tamże) – polski pisarz, poeta, krytyk literacki i teatralny, historyk literatury, publicysta, publicysta radiowy i telewizyjny; wieloletni prezes Związku Literatów Polskich.
Życiorys W latach 1952–1956 studiował filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1961 doktoryzował się pracą o liryce Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1959–1967 był adiunktem w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Od 1965 był członkiem, a w latach 1990–2003 prezesem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich. Lata jego prezesury to okres szczególnej rywalizacji ze Stowarzyszeniem Pisarzy Polskich. W latach 1969–1971 był kierownikiem literackim Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, w latach 1971–1973 wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Od 1973 zajmował się wyłącznie pracą literacką, napisał m.in. wielotomową panoramiczną historię literatury polskiej Agonia i nadzieja (1991–1994). W dziele Legenda Europy (2005) opisał Europę kultury, historii, idei i literatury. W 2004 został wybrany na Wielkiego Mistrza Wielkiego Wschodu Polski.