Był poetą i pisarzem o rozległych zainteresowaniach, obejmujących m.in. historię, filozofię, religioznawstwo, historiozofię i socjologię, wiele dziedzin wiedzy ezoterycznej, ale także dzieje Ziemi i Wszechświata, paleontologię, biologię i medycynę. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w twórczości literackiej i zasługi w działalności społecznej (2002), laureat Nagrody Kisiela (1990) oraz nagrody literackiej im. Władysława Reymonta (1994).
Piotr Kuncewicz pisywał również felietony na łamach miesięcznika „Czwarty Wymiar”. Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (Kwatera B 19, rząd 6, grób 30).
Był siostrzeńcem Jerzego Kuncewicza.
Dzieła Szumy, 1967 Samotni wobec historii, 1967 Antyk zmęczonej Europy, 1982 Grochowiak, 1976 Cień ręki, 1977 W poszukiwaniu niecodzienności, 1979 Dęby kapitolińskie, 1970 Zamieć, 1972 Agonia i nadzieja: t. 1 Literatura od 1918 (1991), t. 2 Literatura od 1939 (1993), t. 3 Poezja polska od 1956, część 1 i 2 (1994) Nowa era dinozaurów. New Age, 1994 Leksykon polskich pisarzy współczesnych, t. 1 i 2, 1995 Goj patrzy na Żyda. Dzieje braterstwa i nienawiści od Abrahama po współczesność, Wydawnictwo Iskry 2000 Legenda Europy, 2005.