Zostały one wykonane przez współpracującego z Aignerem włoskiego artystę Camilla Landiniego.
Do końca 1823 łączne koszty zakupu, przebudowy i wyposażenia pałacu pochłonęły zawrotną w tamtych czasach sumę 3,6 mln złotych polskich, co sprawiło, że wydatkami ze skarbu Królestwa Polskiego na ten cel zainteresował się senator Nikołaj Nowosilcow, każąc sobie przedstawić ich szczegółowy wykaz. Nadany pałacowi przez Aignera wystrój zewnętrzny pałacu przetrwał bez większych zmian do czasów współczesnych.
Po przebudowie przeznaczony dla namiestnika gmach zaczął być nazywany Pałacem Namiestnikowskim. Stał się jednak siedzibą tylko jednego namiestnika, gen. Józefa Zajączka, który zamieszkał w nim razem z żoną Aleksandrą Zajączkową. Odbywały się tam również posiedzenia Rady Stanu. Zajączek zmarł w pałacu w lipcu 1826.
29 listopada 1830 przed pałacem, po odmowie przyłączenia się do powstańców, został zastrzelony generał Maurycy Hauke. W czasie powstania listopadowego gmach był siedzibą Rządu Narodowego. Zamieszkali tam również dyktator powstania gen. Józef Chłopicki oraz naczelny wódz Michał Radziwiłł. 15 sierpnia 1831 w Sali Balowej pałacu doszło do konfrontacji pomiędzy członkami Rządu Narodowego, a delegatami Towarzystwa Patriotycznego.