Władysław Antoni Żmuda (ur. 6 czerwca 1954 w Lublinie) – polski piłkarz, który grał na pozycji obrońcy, reprezentant kraju, trener.
Reprezentował barwy Motoru Lublin, Gwardii Warszawa, Śląska Wrocław, Widzewa Łódź, Hellas Werona, Cosmosu Nowy Jork oraz US Cremonese. Trzykrotny mistrz Polski (raz ze Śląskiem Wrocław, dwa razy z Widzewem Łódź). Członek Klubu Wybitnego Reprezentanta. Z reprezentacją Polski czterokrotnie uczestniczył w mistrzostwach świata (1974 – 3. miejsce, 1978, 1982 – 3. miejsce, 1986), podczas których rozegrał 21 meczów, co jest rekordem w historii występów reprezentacji Polski na mistrzostwach świata oraz na igrzyskach olimpijskich 1976 w Montrealu – srebrny medal.
Jako trener najczęściej pracował z juniorskimi reprezentacjami Polski, a także był asystentem w seniorskiej reprezentacji Polski za kadencji Jerzego Engela i Pawła Janasa.
Wczesne życie Władysław Żmuda urodził się w Lublinie. Ojciec był rzemieślnikiem, który zajmował się szyciem czapek, a matka zajmowała się domem. Miał trójkę starszego rodzeństwa: dwóch braci i siostrę.