Sewer został złożony z urzędu przez cesarza Justyniana w 518 i przebywał na wygnaniu w Egipcie do 528 r. Po pobycie w Konstantynopolu, jako protegowany broniącej monofizytów cesarzowej Teodory, skazany ponownie, zmarł w Egipcie w 538 r. Kościół syryjsko-prawosławny uznawał go jako patriarchę do jego śmierci w 538. Mimo prób ze strony cesarza Justyniana pojednania stronnictw seweriańskiego i ortodoksyjnego – choć mniej radykalnych niż Henotikon cesarza Zenona Izauryjczyka w 482 r. – nie doszło do pojednania.
Patriarchowie antiocheńscy po schizmie W wyniku podziałów w kościele antiocheńskim można mówić o następujących patriarchach Antiochii:
prawosławny patriarcha Antiochii (od 518) syryjskoprawosławny patriarcha Antiochii (od 518) łaciński patriarcha Antiochii (1098–1964) maronicki patriarcha Antiochii (od 686) syryjskokatolicki patriarcha Antiochii (od 1662) melchicki patriarcha Antiochii (od 1724)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Antiochia Kategoria:Historia chrześcijaństwa ! Kategoria:Listy biograficzne