XVIII wieku Kokand narzucił swoje zwierzchnictwo niemal całości ziem kirgiskich w Kotlinie Fergańskiej oraz w Ałaju.
thumb|Ruiny mauzoleum Taylaka i Atantaya.
Po opanowaniu południowych ziem kirgiskich, Kokand zwrócił się na północ – w kierunku Doliny Czujskiej, Tienszanu i jeziora Issyk-kul, dokąd wysyłano grabieżcze wyprawy. Intensywne próby podboju pozostałych ziem kirgiskich podjął chan Kokandu . W 1806 Kokand zajął Ura-Tiube, a w 1809 Taszkent. Kirgiskim bohaterem walk z Kokandem był Satyke. W 1825 , wykorzystawszy zatargi między plemionami i , zajął część Doliny Czujskiej i wybudował twierdzę Piszkek.
W 1831 wojska Kokandu dotarły do brzegów Issyk-kul oraz do Tienszanu, gdzie wybudowano liczne forty. W Tienszanie wybuchło powstanie kirgiskie, dowodzone przez braci i Atantaya z plemienia . Powstańcy zostali rozbici, a przywódcy wzięci do niewoli. Chan Madali postanowił ich uwolnić i nadać tytuły dworskie. Ci jednak ich nie przyjęli i wrócili w Tienszan. W 1838 wzięli udział w kolejnym powstaniu, podczas którego Taylak został zamordowany przez kokandzkiego szpiega.