W styczniu 1920 razem z arcybiskupami Eulogiuszem (Gieorgijewskim) i Jerzym (Jaroszewskim) oraz biskupami Mitrofanem (Abramowem) i Apolinarym (Koszewym) ewakuował się z Noworosyjska i udał się do Belgradu. Za zgodą metropolity belgradzkiego Dymitra zamieszkał w monasterze Grgeteg. Uczestniczył w tworzeniu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Do końca lat 20. XX wieku, gdy postępująca choroba uniemożliwiła mu szerszą aktywność, łączył działalność duszpasterską z pracą katechety w rosyjskim instytucie dla panien w Novi Bečej, a następnie także w gimnazjum dla dziewcząt (Rosjanek i Serbek) w mieście Velika Kikinda.
W zgodnej opinii współczesnych Gabriel (Czepur) był wybitnym znawcą liturgiki i śpiewu cerkiewnego. Zajmował się harmonizacją starych melodii cerkiewnych na potrzeby chóralnego śpiewu wielogłosowego. Większość jego prac zaginęła lub uległa zniszczeniu w czasie jego wyjazdu z Rosji.
W 1930 podniesiony do godności arcybiskupiej, trzy lata później zmarł po długiej chorobie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Biskupi czelabińscy Kategoria:Biskupi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Kategoria:Absolwenci Kijowskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy monasteru Grgeteg