Izrael Belkind i jego bracia zostali zmuszeni do opuszczenia grupy. W listopadzie 1882 roku pozostała grupa rozpoczęła pracę w żydowskiej osadzie Riszon le-Cijjon, założonej przez członków organizacji Chowewej Syjon. Niektórzy z członków osady sprzeciwiali się ich obecności, obawiając się ich świeckości. Jednak w końcu zamieszkali na terenie osady. Pod koniec 1884 roku było 48 Bilu'im, natomiast sam ruch w Rosji przestał funkcjonować. Ci którzy przebywali w Palestynie, znajdowali się w ciężkiej sytuacji ekonomicznej i cierpieli od chorób oraz biedy. Grupa pracująca w rejonie Jerozolimy rozpadła się po dwóch latach. Grupa z Riszon le-Cijjon doczekała się po długim czasie przydzielenia majątku ziemskiego, takiego jak przysługiwał innym rolnikom z osady. Jeszcze inna grupa osiedliła się w osadzie Gedera.

Do najważniejszych przyczyn porażki tego ruchu należało podkreślanie świeckości grup Bilu, co było bardzo rażące dla większości tradycyjnie religijnych Żydów. Ostre sprzeciwianie się konserwatyzmowi starych żydowskich mieszkańców Palestyny, było przyczyną licznych konfliktów i osłabiało możliwość skutecznego oddziaływania.