Jako przeciwnik nalotów dywanowych pracował nad bombami wybuchającymi głęboko pod ziemią. Miały one burzyć umocnienia, lecz straty wśród ludności miały być ograniczone, ze względu na brak fali uderzeniowej.
Po wojnie Wallis dalej prowadził prace i badania nad konstrukcjami lotniczymi.
Ważniejsze prace i projekty Konstrukcja geodetyczna W latach 30 Wallis opracował konstrukcję geodetyczną, która okazała się lepszą niż konstrukcja z wręgów i wzdłużników. Wcześniej stosowana w sztywnokadłubowych sterowcach, była nowatorstwem w samolotach. Zastosowana w Vickers Wellesley i Vickers Wellington wykazała swe zalety (wytrzymałość przy małej masie)
Vickers Wellesley Rząd brytyjski zamówił w zakładach Vickers średni bombowiec. W specyfikacji zaznaczono, że ma być to konstrukcja dwupłatowa. Wallis był przekonany, że lepsza będzie konstrukcja jednopłata. Opracowano dwie konstrukcje, przy czym jednopłat był finansowany ze środków własnych firmy. W 1935 próby dowiodły, że jednopłat jest lepszy i Vickers Wellesley (jednosilnikowy dolnopłat z chowanym podwoziem) wszedł do produkcji.