Vickers Wellington Dwusilnikowy samolot bombowy, do 1943 roku stanowił trzon brytyjskich samolotów bombowych, dokonujących bombardowań III Rzeszy. Samolot znany i ceniony z wyjątkowej odporności konstrukcji na uszkodzenia ogniem przeciwlotniczym nieprzyjaciela.
Skaczące bomby
Ciężkie bomby i ich nosiciele Jako alternatywę dla nalotów dywanowych proponował użycie bardzo ciężkich bomb, zrzucanych z wysokości 7–12 km. Bomby te miały wbijać się głęboko w grunt i niszczyć infrastrukturę i umocnienia jak trzęsienie ziemi. Nieobecność fali uderzeniowej i ognia miały ograniczać straty ludności cywilnej. Ówcześnie brak było samolotów, mogących wynieść bomby o wadze 5–10 ton na tak dużą wysokość.
Skonstruowano jednak bomby Tallboy i Grand Slam. Do ich przenoszenia używano specjalnie modyfikowanych samolotów Avro Lancaster, lecz zrzuty następowały z mniejszej wysokości.
Samoloty naddźwiękowe Jak wielu innych konstruktorów lotniczych, pracował nad konstrukcją superszybkiego samolotu już przed II wojną. Po wojnie opracował założenia samolotu Wild goose („dzika gęś”;