W 1863, gdy dramatopisarze tacy jak Henrik Ibsen zaczęli odchodzić od schematu 5 aktów na rzecz eksperymentowania z 3, oraz 4 aktowymi sztukami, niemiecki dramatopisarz Gustav Freytag napisał Die Technik des Dramas – przełomową pracę na temat 5 aktowej struktury, w której przedstawił to co później zostało nazwane piramidą FreytagaUniversity of South Carolina (2006). The Big Picture. W Piramidzie Freytaga na fabułę opowieści składa się pięć części: ekspozycja, rozwój akcji, punkt kulminacyjny, rozwiązanie akcji, oraz szczęśliwe zakończenie/katastrofaUniversity of Illinois: Department of English (2006). Freytag’s Triangle.
Analiza Freytaga Według Freytaga, dramat podzielony jest na 5 części, czy aktów, które przez niektórych nazywane są dramatic arc: ekspozycją, rozwojem akcji, punktem kulminacyjnym, rozwiązaniem, oraz finałem.
Chociaż analiza Freytaga bazuje na pięcioaktowych sztukach, może być również zastosowana (czasami po wprowadzeniu modyfikacji) w opowiadaniach czy powieściach.