Frederic Charles Dreyer GBE, KCB (ur. 8 stycznia 1878 w Parsonstown, zm. 12 grudnia 1956) – brytyjski wojskowy, admirał Royal Navy, twórca jednego z pierwszych centralnych systemów kierowania ogniem artyleryjskim okrętów, uczestnik obu wojen światowych.
Życiorys Frederic Charles Dreyer był synem Johna Louisa Emila Dreyera, astronoma pochodzenia duńskiego. W 1891 roku wstąpił do Royal Navy jako kadet w Britannia Royal Naval College w Dartmouth. Dwa lata później otrzymał promocję do stopnia midszypmena. Po ukończeniu szkoły z piątą lokatą, służył na pancernikach „Anson” i „Barfleur”. W 1898 roku awansował do stopnia porucznika (Lieutenant). Przez kolejne lata zajmował się doskonaleniem wiedzy w swej specjalności: artylerii okrętowej.
W 1903 roku został przydzielony jako oficer artyleryjski na pancernik , który wkrótce potem został okrętem flagowym admirała Arthura Wilsona, dowódcy Home Fleet. W 1907 roku awansował do stopnia komandora porucznika (Commander) i, na specjalne żądanie lorda Johna Fishera, został odkomenderowany do uczestniczenia w próbach artyleryjskich nowo zbudowanego pancernika „Dreadnought”. Pod koniec roku objął stanowisko w departamencie uzbrojenia morskiego Admiralicji. Pracował tam nad stworzeniem efektywnego systemu kierowania ogniem.