Rok później przeniósł się do domu G. Siedowa w Tutajewie. Patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I wyznaczył mu stałą emeryturę. Jeszcze w 1955 były biskup osiadł w Pietuszkach, podjął korespondencję z innymi kapłanami prawosławnymi i powrócił do prac teologicznych. Uczestniczył w opracowywaniu kalendarza prawosławnego na rok 1957 i wskazówek liturgicznych na dany rok. Przez rok kierował komisją liturgiczną Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (do jej likwidacji). Do śmierci w 1962 opracowywał nabożeństwa do świętych rosyjskich. Pochowany na cmentarzu Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni we Włodzimierzu.
Duchowny został kanonizowany w 2000 przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Relikwie hierarchy są wystawione dla kultu w monasterze Narodzenia Pańskiego we Włodzimierzu. Jego dom w Pietuszkach został zamieniony w izbę pamięci.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Eparchia włodzimierska Kategoria:Rosyjscy teolodzy prawosławni Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy Kategoria:Antysergianie Kategoria:Zakonnicy monasteru Narodzenia Matki Bożej w Bogolubowie