Stefan Franciszek Popiel (ur. 27 listopada 1889 w Suchej, zm. po 1938) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 27 listopada 1889 w Suchej, w rodzinie Jakuba i Otylii z domu Wirth. Ukończył Wydział Budownictwa Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie.
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 5 pułku piechoty. Dowodził pułkowym oddziałem telefonicznym. 28 kwietnia 1916 awansował na chorążego, a 1 grudnia 1916 na podporucznika. Po kryzysie przysięgowym, w lipcu 1917, pełnił służbę w kompanii telegraficznej Polskiego Korpusu Posiłkowego.
Jako podporucznik byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 31 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopniaDz. Rozp. Komisji Wojskowej Nr 2 z 1 listopada 1918 roku, s. 16..
W 1920 dowodził kompanią zapasową telegraficzną nr 1 w Puławach. 30 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, „w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie byłych Legionów Polskich”. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Wojskowej Dyrekcji Telegrafów i Telefonów Nr I, pozostając na ewidencji I baonu zapasowego telegraficznego.