3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 18. lokatą w korpusie oficerów łączności. 29 maja 1923 roku został przydzielony z Centralnych Zakładów Wojsk Łączności do 2 pułku łączności w Jarosławiu na stanowisku pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy pułku. W czerwcu 1924 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. Później został ponownie przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Na początku 1928 został odkomenderowany na 3-miesięczny kurs unifikacyjny dla dowódców pułków w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. W kwietniu 1929 został wyznaczony na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 1 kwietnia 1930 powierzono mu czasowe pełnienie obowiązków dowódcy 3 Grupy Łączności, a jesienią tego roku został wyznaczony na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy grupy. Jesienią 1931, po likwidacji Dowództwa 3 Grupy Łączności, został przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. W grudniu 1932 został wyznaczony na stanowisko komendanta kadry 8 batalionu telegraficznego w Toruniu. Od 1 stycznia do 24 marca oraz od 1 czerwca 1933 był oddany do dyspozycji Ministerstwa Poczt i Telegrafów.