Władysław Tadeusz Kołomłocki (ur. 27 października 1892 w Wadowicach, zm. 4 września 1939 w Środzie Wielkopolskiej) – polski geograf, przyrodnik, działacz harcerski, malarz i rysownik.
Życiorys W 1910 rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, równocześnie aktywnie zaangażował się w działalność harcerską Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół. Był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich, 6 sierpnia 1914 zaciągnął się do Legionów Polskich, został przydzielony do 13 kompanii IV baonu 2 Pułku Piechoty II Brygady. Po walkach nad Styrem w 1916 otrzymał stopień sierżanta i został przegrupowany do komendy Legionów, do departamentu kartografii. Podczas walk pod Rarańczą w lutym 1918 został wzięty do niewoli i internowany w obozie jenieckim na Węgrzech, a następnie we Włoszech. Następnie skierowano go do szkoły oficerskiej w Opawie, skąd zbiegł i udał się do Krakowa, gdzie po odzyskaniu przez Polskę niepodległości rozbrajał żołnierzy austriackich. Przez pięć miesięcy był zaszeregowany do Batalionu Akademickiego, skąd w marcu 1919 przeszedł do rezerwy. Powrócił na Uniwersytet Jagielloński, który ukończył w 1920 uzyskując uprawnienia do nauczania w szkole średniej.