tworząc tam placówkę zakonu „Canisius-Kolleg” z katolickim „gimnazjum nad jeziorem Lietzensee” i w roku 1936 złożył w wielkim mieście swoje ostatnie śluby. W swoich rozległych praktykach religijnych i licznych wykładach w całych Niemczech angażował się m.in. w sprawę ekumenizmu. Zwłaszcza w ramach ruchu „Una-Sancta” pielęgnował on duchową przyjaźń z osobami różnych wyznań.

Przeciwnik narodowego socjalizmu Obserwując wzmagające się nastroje antysemickie powiedział on w jednym ze swoich licznych wykładów w roku 1929 w Miśni: Miłość jest nakazem chwili w stosunkach katolików i protestantów, a ponadto również wobec naszych żydowskich współobywateliKlaus Günzel, op. cit., s. 3.. Tak więc ojciec Jerzy od początku nastawiony był nieprzychylnie do narodowego socjalizmu. Nie mógł znieść, że NSDAP, a po roku 1933 państwowi możnowładcy zniesławili i próbowali zniszczyć wpojone jemu osobiście wartości – monarchiczne i dynastyczne tradycje w Saksonii oraz podstawy zachodniego chrześcijaństwa. O ile z jednej strony czuł się dotknięty w swej rodzinnej dumie, z drugiej strony dostrzegał znaczne utrudnienia w swojej działalności duszpasterskiej.