Jako krytyk reżimu, w szczególności jednak jako członek saksońskiej rodziny królewskiej, która zrzekła się prawa do tronu, jako kapłan katolicki i jako członek zakonu jezuitów ojciec Jerzy był szczególnie podejrzany dla narodowosocjalistycznych możnowładców. Również w związku z tym, że pomagał Żydom w wyjeździe i ukrywał opozycjonistów, znajdował się pod szczególną obserwacją gestapo. Od czasu do czasu musiał ukrywać się przed jego inwigilacją; jego mieszkanie zakonne było wielokrotnie przeszukiwane. Kwestia, czy i jaki miał rzeczywiście wpływ na ruch oporu, wymaga jeszcze zbadania.
W dniu 14 maja 1943 ojciec Jerzy utopił się na skutek ustania pracy serca podczas kąpieli w jeziorze , bezskutecznie wzywając pomocy. Jego zwłoki znaleziono dopiero trzy tygodnie później i w dniu 16 czerwca 1943 został on pochowany Nowej Krypcie Wettynów w drezdeńskim Kościele Dworskim, dzisiejszej katedrze Św. Trójcy.