Wiktor Kania ps. „Felek”, „Andrzej”, „Mrówka”, „Nad” (ur. 13 grudnia 1914 w Katowicach, zm. 5 maja 1946 w Osinach) – żołnierz Wojska Polskiego, Armii Krajowej, Konspiracyjnego Wojska Polskiego, uczestnik podziemia antykomunistycznego na Śląsku, porucznik.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Był jedynym dzieckiem Franciszka i Anny z domu Fox z Warszowic (powiat Pszczyna). W 1921 r. rodzina Kaniów przeprowadziła się z Katowic do miejscowości Żory w powiecie rybnickim. Podjął naukę w Gimnazjum im. Karola Miarki w Żorach, którą przerwał po trzech latach. Został zatrudniony jako praktykant gajowego w prywatnych lasach w okolicach Żor. W 1934 r. powołany do służby wojskowej w Jarosławiu, gdzie ukończył także szkołę podoficerską. W 1936 r. ożenił się z Anną zd. Strach z Górek Małych powiat Cieszyn.
II wojna światowa W pierwszych dniach września 1939 r. walczył w szeregach Obrony Narodowej (ON) miasta Żory. Ranny po hospitalizacji, jako jeniec został wywieziony na roboty w głąb Rzeszy. Stamtąd przeniesiony na Górny Śląsk do pracy w kopalni Blücherobecnie KWK Jankowice.