Wstąpił do konspiracji w ramach Związku Walki Zbrojnej „Żyrafa” Inspektoratu Rybnickiego. Następnie otrzymał zadanie rozpoznania powstałych struktur ruchu oporu w okolicach miejscowości Brenna w Beskidzie Śląskim powiat CieszynKonspiracja i opór społeczny w Polsce 1944- 1956. Słownik Biograficzny tom II. IPN Kraków- Warszawa- Wrocław 2004. str. 209- 212. 1 lipca 1943 r. jako sierżant piechoty przejął dowództwo nad oddziałem partyzanckim kryptonimem „Wędrowiec”Heller M. Ruch oporu na Śląsku Cieszyńskim Instytut Śląski w Opolu 1982, podległym Rybnickiemu Inspektoratowi AK. Rozbudował sieć łączników, powiększył stan liczebny oddziału. Przeprowadził liczne akcje zbrojne i dywersyjne na niemieckie posterunki i patrole żandarmerii. Po zrzucie sowieckiego desantu dywersyjno-rozpoznawczego w okolicach Brennej 24 marca 1944 r., którego celem było podporządkowanie lokalnego ruchu oporu, został odwołany z funkcji komendanta „Wędrowca”Po wylądowaniu sowieckich wywiadowców w szeregach „Wędrowca” doszło do rozłamu, w wyniku którego część partyzantów, pod wpływem agitacji, przeszła pod komendę mjr Anisimowa. Pozostała część, wierna Armii Krajowej, znalazła się w kłopotliwej sytuacji, „zawieszona” pomiędzy bezkompromisową postawą dowództwa AK a potrzebą praktycznego współdziałania w terenie. Motywy odwołania W.K.