W listopadzie 1933 został skierowany do eparchii smoleńskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa wiaziemskiego. W 1936 został podniesiony do godności arcybiskupiej, a następnie mianowany ordynariuszem eparchii. Aresztowany rok później we Wiaźmie, został oskarżony o utworzenie kontrrewolucyjnej organizacji cerkiewnej i prowadzenie antyradzieckiej agitacji. Razem z nim przed sądem stanęło trzynastu innych kapłanów prawosławnych i dwie osoby świeckie. Nie przyznał się do winy. Skazany na śmierć, w grudniu 1937 został rozstrzelany. Zrehabilitowany w 1957.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biskupi smoleńscy (prawosławni) Kategoria:Zakonnicy Monasteru Czudowskiego Kategoria:Biskupi Żywej Cerkwi Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Zakonnicy monasteru Opieki Matki Bożej w Moskwie Kategoria:Ludzie urodzeni w Woroneżu Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1937