Kiedy w 1896 roku Theodor Herzl opublikował swój słynny artykuł „Państwo żydowskie” (niem. Der Judenstaat), rabin Reines przywitał jego poglądy z wielkim zainteresowaniem. Czekał jednak dwa lata z przystąpieniem do nowego ruchu syjonistycznego. Sam Herzl bardzo szybko uznał potrzebę uzyskania wsparcia rabinów dla Światowej Organizacji Syjonistycznej, i Reines był jednym z pierwszych rabinów, którzy odpowiedzieli na to wezwanie. W 1899 roku wziął udział w Trzecim Kongresie Syjonistycznym w Bazylei. Kongres wywarł na nim duże wrażenie. Spotkał tam Żydów z całego świata, wymieniających swoje poglądy na odrodzenie i zbawienie Izraela. Reines był zaskoczony różnorodnością idei istniejących na ten sam temat. Dla większości świeckich syjonistów elementem integrującym stała się kultura. W ich odczuciu to właśnie żydowska kultura miała być podstawowym czynnikiem jednoczącym wszystkich Żydów na całym świecie. Intencją Światowej Organizacji Syjonistycznej było udostępnienie Żydom świeckiej kultury narodowej. Hasłem wielu działaczy były słowa: „Być wolnym w naszym kraju”, rozumiane w znaczeniu, być wolnym nie tylko od jarzma pogan, ale także od ciężaru Tory i przykazań.