W 1892 został z polecenia dyrektora Matejki przyjęty formalnie na drugi rok studiów w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Kształcił się pod kierunkiem Matejki do śmierci mistrza w 1893; po objęciu uczelni przez Juliana Fałata znalazł się pod wpływem impresjonistów. Od października 1895 był uczniem Leona Wyczółkowskiego. W 1896 odbył pierwszą podróż po Europie (Wrocław, Berlin, Drezno, Praga, Wiedeń, Budapeszt) i otrzymał czteroletnie stypendium dr. Franciszka Urbańskiego dla studentów ASP. W kwietniu 1897 odwiedził Paryż, gdzie zapoznał się z nurtem art nouveau i znalazł się pod wpływem Gustave'a Courbeta. W marcu 1898 po otrzymaniu po raz trzeci złotego medalu dyrekcji za wyniki w nauce zakończył formalne kształcenie, otrzymując pracownię mistrzowską, w której tworzył pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego do czerwca 1899.

W maju 1898 debiutował na drugiej wystawie Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, gdzie za aprobatą Jana Stanisławskiego przedstawił w otoczeniu prac profesorskich swój inspirowany twórczością Edvarda Muncha i Stanisława Przybyszewskiego obraz Melancholik (portret Antoniego Procajłowicza).