Po powrocie Przybyszewskiego z emigracji do Krakowa we wrześniu 1898 i przejęciu przez niego w październiku redakcji „Życia”, Weiss dołączył do skupionego wokół niego kręgu młodych artystów, znanego pod nazwą Dzieci Szatana i nawiązał współpracę z tygodnikiem. Był uczestnikiem spotkań młodopolskiej bohemy w kawiarni Ferdynanda Turlińskiego w Krakowie.
W latach 1898–1903 malował plenery w Strzyżowie, goszcząc regularnie na poddaszu dworca kolejowego u swej siostry Emilii, żony naczelnika stacji w latach 1898–1905, Stanisława Florka. Od 1898 wykonywał litografie, a od 1899 zajmował się metalowymi technikami graficznymi (m.in. akwaforty, od lat 20. także monotypie). Zajmował się grafiką także podczas ponownego pobytu w Paryżu w ramach nagrody za ukończenie studiów od jesieni 1899 do maja 1900. Zajmował pracownię przy 9, w sąsiedztwie rzeźbiarza Antoine'a Bourdelle'a;